باکتریهای اسید لاکتیک: مواد ارگانیک را تخمیر می کنند و تولید اسیدهای ارگانیک میکنند تا عوامل بیماری (پاتوژن ها) را زیر فشار قرار می دهند. از آن در تهیه ماست و ترشیجات استفاده می شود.
باکتری های فتوسنتز کننده: آنها دارای یک نقش کلیدی در ™EM هستند و در حفظ بالانس با دیگر میکروارگانیسم های سودمند کمک میکنند. و برای آنها امکان همزیستی و همکاری با یکدیگر را فراهم می سازد.
نقش میکروارگانیسم ها در محیط زیست:
اگر میکروارگانیسم ها به رنگ قرمز بودند ما اکنون همه جهان را به رنگ قرمز میدیدیم و این بدین معناست که آنها مانند یک لایه تمام سطح لایه کره زمین را پوشانده اند. میکروارگانیسم ها در همه جا حضور دارند. از درون یخهای قطب شمال تا درون آتشفشانها و از درون کویرها تا ژرفای اقیانوسها. از روی پوست و مویمان تا درون سیستم گوارشی بدنمان و به شکل ساده همه جا و همه جا. و هزاران سال است که انسانها از ویژگیهای آن در پزشکی و تولید خوراک بهره برده اند و دهه هاست که کشورهای مترقی جهان از آن در عرصه های گوناگون استفاده می کنند.
بطور کلی در طبیعت 3 نمونه میکروارگانیسم وجود دارد؛
- سازندهها (احیاء کننده ها) regenerative microorganisms
- خنثی (سازش کارها، فرصت طلب ها) neutral microorganisms
- تجزیه کننده ها (فاسد کننده های تدریجی) degenerative microorganisms
™EM در گروه سازنده ها و احیاء کننده ها قرار دارند آنها می توانند مستقیم و یا غیر مستقیم از فاسد شدن مواد جلوگیری کنند و بدینوسیله سلامتی جانداران و محیط زیست را به ارمغان بیاورند. میکروارگانیسم های تجزیه کننده دقیقاً بر خلاف راه و روش میکروارگانیسم های سازنده ها عمل می کنند. میکروارگانیسم های خنثی، سازشکارها یا فرصت طلب ها بزرگترین گروه را تشکیل می دهند. آنها در محیط از گروهی که حاکم و چیره است پیروی می کنند. بنابراین هنگامی که در آن محیط میکروارگانیسم های سازنده و احیا کننده حکمفرما می شوند خنثی ها یا همان فرصت طلبها به روند سازندگی و احیاء می پیوندند. از اینرو استفاده از ریزجانداران کارآ روز به روز عرصه های تازه را در ابعاد گوناگون می گشاید.
™EM میکروارگانیسم های موجود در جهان را وادار می کند که در راستای حکمفرمایی میکروارگانیسم های سازنده و احیاء کننده گام بردارند. این چنین محیط سازنده و تخمیری نقش بسیار مثبتی را در سرسبزی سیاره ما و کیفیت و باروری خاک و زیست بوم ایفا می کند. تخمیر باعث جلوگیری از فساد در محیط می شود و به این دلیل میکروارگانیسم های احیاء کننده و سازنده با کمک تخمیر قدرت حکمرانی پیدا می کنند، بنابراین عوامل فساد و بیماری زیر فشار و کنترل قرار می گیرند و محیط مناسبتر ومحصولات با کیفیت بالاتر را پدید می آورد.